Na pocz. XX w. prawie wszystkie kwatery starego cmentarz żydowskiego były już zajęte, koniecznym stało się uruchomienie nowej nekropolii na innym miejscu, gdyż w bezpośredniej bliskości nie było gruntów do nabycia. W 1898 r. gmina wyznaniowa w Cieszynie kupiła stosowny grunt kilkaset metrów powyżej dotychczasowego kirkutu, ale dopiero w 1906 r. rozpoczęto urządzanie nowego cmentarza. Prace zakończono w połowie następnego roku pod kierunkiem znanego cieszyńskiego budowniczego Aloisa Jedeka, który opracował też plan cmentarza. Autorem projektu domu przedpogrzebowego był natomiast słynny architekt z Wiednia, Jakob Gartner, twórca wielu synagog. Przy granicy cmentarza zbudowano też mały budynek zawierający kancelarię cmentarza oraz kostnicę, całość otoczono ogrodzeniem, w części przedniej murem z efektowną bramą wejściową. Powierzchnia cmentarza wynosiła 1,14 hektara, w 1913 r. gmina wyznaniowa zakupiła przylegający kawałek gruntu z przeznaczeniem na przyszłą rozbudowę nekropolii.
Nowy cmentarz żydowski w Cieszynie został dopuszczony do użytkowania w 1907 r., a zawdzięcza powstanie przede wszystkim ówczesnemu prezesowi gminy J. Ph. Glesingerowi. On też był jedną z pierwszych osób pochowanych na nowym kirkucie, zmarł bowiem w 1909 r. Upamiętnia go okazały grobowiec, kryjący także szczątki innych członków jego rodziny. Znajduje się z prawej strony domu przedpogrzebowego, a jest dziełem firmy kamieniarskiej Becke z Morawskiej Ostrawy. Przy bocznym ogrodzeniu zachowały się także dwa większe nagrobki: adwokata Maxa Hüttnera oraz Moritza Fasala (1841-1919), producenta napojów alkoholowych i wody mineralnej, wyróżnionego przez cesarza tytułem dostawcy dworu, zasłużonego działacza komunalnego i społecznego.
Także nowy cmentarz żydowski został zamknięty przez okupantów, ale przetrwał wojnę bez większych zniszczeń. Po wojnie opiekowała się oboma kirkutami Kongregacja Wyznania Mojżeszowego w Cieszynie, ostatnie pochówki miały miejsce na nowym cmentarzu w 60. latach XX w. W 1966 r. prawnym spadkobiercą Kongregacji i właścicielem cmentarzy w Cieszynie została uznana Kongregacja Wyznania Mojżeszowego w Bielsku-Białej, ale mianowany przez nią administrator nie był w stanie zapobiec dewastacji, a przede wszystkim kradzieżom z terenu obu cmentarzy, szczególnie nowego, kamiennych macew, które przerabiano na nowe nagrobki albo wykorzystywano do prac budowlanych. Udało się natomiast przeszkodzić urządzeniu tu przez miasto terenów rekreacyjnych. W 1974 r. wojewoda katowicki wydał decyzję o zamknięciu nowego cmentarza żydowskiego dla celów grzebalnych. W 1986 r. oba cmentarze zostały wpisane przez wojewodę bielsko-bialskiego do rejestru zabytków.
Nowy cmentarz został uporządkowany w 1999 r., dokonano też remontu ogrodzenia i bramy wejściowej. Grożąca zawaleniem kopuła domu przedpogrzebowego została rozebrana, a cały obiekt przekształcony w tzw. trwałą ruinę. Prace sfinansowano dzięki środkom Eduarda J. Phillipsa z Minneapolis oraz Tadeusza J. Dordy, cieszyniaka mieszkającego w Kaliforni.
